Jesteśmy najlepsi

Aktualności

Aenean sagittis mattis purus ut hendrerit. Mauris felis magna, cursus in venenatis ac, vehicula eu massa. Quisque nunc velit, pulvinar nec iaculis id, scelerisque in diam. Sed ut turpis velit. Integer dictum urna iaculis vestibulum finibus. Etiam tempus dictum rhoncus. Nam vel semper eros. Ut molestie sit amet sapien vitae semper. Pellentesque habitant morbi tristique senectus et netus et malesuada fames ac turpis egestas. 

30 kwietnia 2015
Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit, sed do eiusmod tempor incididunt ut
30 kwietnia 2015
Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit, sed do eiusmod tempor incididunt ut

Instytut Rzeczypospolitej

im. Pawła Włodkowica

Projekt: Dekomunizacja

Po ponad czterdziestoletnim okresie braku suwerenności, zależności od ZSRR i funkcjonowania nielegitymizowanej władzy Polska odzyskała suwerenność, zarówno wewnętrzną, jak i zewnętrzną. Dyskusyjny wydaje się początek okresu budowana na nowo niepodległej i suwerennej Rzeczypospolitej Polskiej. Niektórzy wskazują datę wyborów do tzw. Sejmu kontraktowego, inni wybory do pierwszego w pełni demokratycznego Sejmu. Możliwe jest podejmowanie próby odszukania jeszcze innych dat. Jeżeli jednak dokona się rzetelnej i pogłębionej analizy systemu prawnego, można nabrać wątpliwości dotyczących kompleksowości procesu odzyskiwania przez Rzeczpospolitą Polską suwerenności w obszarze prawnym. Specyfika uwarunkowań politycznych z początku lat dziewięćdziesiątych, a także szereg innych czynników społeczno-politycznych spowodowały, że  Rzeczpospolita Polska prawnie stanowi kontynuację systemu prawnego Polskiej Rzeczpospolitej Ludowej. Tego stanu rzeczy nie zmieniło uchwalenie i wejście w życie Konstytucji RP, co nastąpiło dopiero w 1997 r., przez co do tego czasu w Polsce obowiązywały przepisy konstytucyjne o pochodzeniu komunistycznym. Mimo uchwalenia nowej ustawy zasadniczej, wskazania w niej na nowe aksjologiczne podstawy ustrojowe, system prawny nigdy nie odciął się od dorobku z okresu PRL, w tym także dorobku ustrojowego, a więc tego, który w najgłębszym sensie dotyka funkcjonowania państwa. W polskim systemie prawnym obowiązuje wciąż szereg ważnych ustaw uchwalonych w okresie PRL. Są to tak ważne ustawy jak m.in.: ustawa o Trybunale Stanu (26 marca 1982 r.); ustawa – Prawo prasowe (26 stycznia 1984 r.); ustawa o gwarancjach sumienia i wolności wyznania (17 maja 1989 r.), czy choćby ustawa o dniach wolnych od pracy (18 stycznia 1951 r.). Można zrozumieć, że niemożliwe było zupełne odcięcie się na początku lat dziewięćdziesiątych od dorobku prawnego z okresu PRL. Niewątpliwie jednak zabrakło choćby symbolicznego aktu podkreślającego tymczasowość funkcjonowania komunistycznych aktów prawnych w porządku Rzeczypospolitej Polskiej.

 

Wskazanego wyżej problemu nie zmienia to, że  obowiązujące wciąż akty prawny z okresu komunizmu były po 1990 r. wielokrotnie nowelizowane. Aktem nowelizującym prawo trudno jest wyeliminować swoiste wady genetyczne ustawy, mające swoje źródło w jej komunistycznym pochodzeniu. Dobrym przykładem może być chociażby Prawo prasowe, które w swoim pierwotnym kształcie zostało uchwalone w okresie szeroko rozwiniętej cenzury państwowej, prześladowania opozycji i rugowania jakichkolwiek inicjatyw bez umocowania w decyzjach nomenklatury komunistycznej. Środowisko dziennikarskie wielokrotnie wskazywało na liczne niedomagania tej ustawy, których znakomita większość wynika właśnie z okoliczności towarzyszących jej uchwaleniu. Potrzeba dekomunizacji polskiego porządku prawnego ma także wymiar symboliczny, którego nie można lekceważyć. Niedopuszczalne jest chociażby to, żeby tak ważne instytucje państwowe, jak np. Trybunał Stanu, składające się na fundament obecnego ustroju RP, działały według prawa datowanego na okres stanu wojennego. Zaskakujące jest to, że w Polsce wciąż obowiązują ustawy z okresu głębokiego stalinizmu, jak np. ustawa o dniach wolnych od pracy.

Powyższe skłania do podjęcia kompleksowego działania mającego na celu ustalenie listy obowiązujących obecnie ustaw uchwalonych w okresie PRL, a następnie przygotowanie i uchwalenie nowych aktów prawnych. Proces ten oczywiście wymaga zaangażowania dużych nakładów sił i środków. Nie ma jednak wątpliwości, że instytucje wolnej Polski nie mogę funkcjonować w oparciu o akty ustawodawcze przyjęte w państwie niedemokratycznym, niesuwerennym i prześladującym swoich obywateli.

 

Wobec powyższego zasadne wydaje się podjęcie następujących kroków:

  1. sporządzenie listy obowiązujących ustaw uchwalonych w okresie PRL,
    ze szczególnym uwzględnieniem ustaw ustrojowych;

  2. uchwalenie przez Sejm uchwały wzywającej wszystkie instytucje państwowe do szczególnego wysiłku zmierzającego do wyeliminowania ww. stanu rzeczy;

  3. utworzenie specjalnej komisji sejmowej ds. dekomunizacji systemu prawnego;

  4. powołanie zespołu ekspertów składającego się z prawników i politologów młodego pokolenia;

  5. systematyczne uchylanie ustaw z ustalonej wcześniej listy i uchwalanie nowych.

Debata wywołana uchwałą Sejmu i pracami nad dekomunizacją systemu prawnego może stać się doskonałym punktem wyjścia do dyskusji nad koniecznymi zmianami ustroju Rzeczpospolitej Polskiej.

Kolegium Rzeczypospolitej 

Nauczanie prawa w Polsce, a także innych dyscyplin z zakresu nauk społecznych, zdominowane jest w Polsce od początku lat 90. przez paradygmat demoliberalny. Jego założenia wykłada się na uczelniach nie jako jeden spośród kilku możliwych modeli ułożenia relacji pomiędzy obywatelem, wspólnotą, państwem i prawem, ale jako jedyny możliwy, którego alternatywą są jedynie nurty autorytarne lub nawet totalitarne, z oczywistych względów podlegające apriorycznemu odrzuceniu. Przykładem może być podejście do problematyki sądownictwa konstytucyjnego czy w ogóle do interpretowania różnych aspektów konstytucjonalizmu. Innym przykładem może być rozumienie praw człowieka w całkowitym oderwaniu od ich antropologicznych korzeni. Realizacja projektu pozwoli opracować i zaprezentować inne podejście do państwa, prawa i wspólnoty obywateli.

Z przyjemnością ogłaszamy nabór do Kolegium Rzeczypospolitej!

 

- Kolegium Rzeczypospolitej jest semestralnym projektem edukacyjnym, którego celem jest formowanie intelektualne studentów w duchu republikanizmu, aksjologii chrześcijańskiej oraz podejścia do prawa odpowiadającego konstytucyjnej tożsamości Polaków.

- Nasz projekt ma na celu umożliwić zaangażowanym naukowo i społecznie studentom wzięcie udziału w serii wykładów i warsztatów poświęconych zagadnieniom prawnym i społecznym prowadzonych przez grupę wyspecjalizowanych, prawników, dziennikarzy i inne osoby pełniące istotne funkcje w aparacie państwowym Rzeczypospolitej Polskiej.

- Kolegium ma być nie tylko miejscem zdobywania konkretnej wiedzy na temat sposobu funkcjonowania państwa, czy stanowienia prawa, ale przede wszystkim ma stanowić pole do wymiany poglądów i zdań dotyczących funkcjonowania i przyszłości naszej Rei Publicae. Ma wspomóc kształtowanie wartości, które będą pobudzały w studentach potrzebę pracy społecznej i państwowej.

 

Uczestnicy Kolegium będą wyłaniani spośród zgłoszonych osób, które prześlą swoje CV oraz napisane przez siebie eseje na adres:

-> biuro@instytutrzeczypospolitej.pl

-> Temat eseju pierwszej edycji: "Polska w 2050 r.?"

W tym szerokim temacie skupcie się na istotnych według Was problemach, zagrożeniach i szansach, które stoją przed naszym krajem. W oparciu o własne przemyślenia nakreślcie wizję rozwoju Polski i oparciu o nią spróbujcie opisać jej położenie w 2050 r. Dzięki pojemności tematu możecie skupić się na wybranych przez Was płaszczyznach np. ekonomicznej, prawnej, kulturowej bądź strategicznej.

(czcionka Times New Roman, rozmiar 12, od 3 do 5 stron)

 

⏰ Na Wasze zgłoszenia czekamy do 15 września 2019 r., do godziny 23:00.

🏆 Udział w Kolegium jest bezpłatny. Organizator pokrywa koszty noclegu. Zajęcia odbędą się w Warszawie w ramach pięciu zjazdów trwających od piątku (godziny popołudniowe) do niedzieli. 

❓ Wszelkie pytania kierujcie do nas w wiadomościach prywatnych na naszym fanpage'u lub na adres email: biuro@instytutrzeczypospolitej.pl 

Copyright by Instytut Rzeczypospolitej im. Pawła Włodkowica